Τέχνη - Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Χαλάνδρι

Ο ζωγραφικός διάκοσμος του ναού

Σημαντικό έργο που συντελείται στο ναό από το 2000 μέχρι σήμερα, και
συνεχίζεται, αποτελεί η διακόσμηση του ναού με σημαντικές τοιχογραφίες του
μεγάλου σύγχρονου καλλιτέχνη ζωγράφου και αγιογράφου κ. Βλάση Τσοτσώνη. Ο
Βλάσης Τσοτσώνης ως αγιογράφος έχει μελετήσει σε βάθος την ορθόδοξη βυζαντινή τέχνη και τα έργα του ακολουθούν τους κανόνες της τέχνης αυτής που εκφράζει το ήθος και τη δογματική διδασκαλία της εκκλησίας μας. Ο ζωγραφικός διάκοσμος των ιερών μας ναών δεν καλύπτει μόνο τις αισθητικές απαιτήσεις των πιστών, ούτε την ιστόρηση των ιστορικών ιερών προσώπων και γεγονότων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αλλά εκφράζει δια των εικόνων και της ζωγραφικής τέχνης τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας που έχει σαν κέντρο της την ενανθρώπιση του Θεού και τη θέωση του ανθρώπου. Ο αγιογράφος κ. Τσοτσώνης με μεγάλη καλλιτεχνική επιδεξιότητα κατορθώνει να συνδυάσει με τη βυζαντινή παράδοση την οποία γνωρίζει και διακονεί με ιδιαίτερο ζήλο και συνάμα με το πηγαίο του ταλέντο και την έμπνευσή του που βασίζεται στη γνώση του θεολογικού υπόβαθρου και του λειτουργικού χαρακτήρα της εκκλησιαστικής τέχνης δίνει το δικό του στίγμα. Η αγάπη του καλλιτέχνη για τα έντονα
και φωτεινά χρώματα, σε συνδυασμό με τις ανταύγειες του λευκού μαρμάρου και του
πλούσιου εξωτερικού φωτισμού, δημιουργούν μια χρωματική πανδαισία που
δημιουργεί στον πιστό την υπέρβαση του γήινου και την αίσθηση του παραδείσιου τοπίου μέσα στο οποίο εντάσσονται αρμονικά τα ιερά πρόσωπα. Τα ιερά πρόσωπα του Χριστού Παντοκράτορα, της Θεοτόκου, ως Πλατυτέρας των ουρανών, των αγγέλων και αρχαγγέλων, των προφητών, των αποστόλων και όλων των αγίων αποδίδονται ολοφώτεινα, φιλοτεχνημένα με φωτεινούς προπλασμούς και απαλή διαβάθμιση των χρωμάτων, που σε συνδυασμό με τα χρυσά φωτοστέφανα και το φωτεινό, γαλάζιο κυρίως, βάθος ακτινοβολούν τη θεία έλλαμψη του «ακτίστου φωτός» και προσκαλούν τους πιστούς σε πνευματικές αναβάσεις γινόμενοι οι ίδιοι «φωτός μέτοχοι».

Στο έργο του καλλιτέχνη διαφαίνεται η σχεδιαστική άνεση και απαράμιλλη δεξιότητά του στην απόδοση των προσωπογραφικών χαρακτηριστικών των μορφών και των ενδυμάτων καθώς και η αγάπη του για το χρωματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ιστορεί τις ισορροπημένες συνθέσεις από το χριστολογικό κυρίως κύκλο. Μέχρι σήμερα (Ιανουάριος 2026) έχει περατωθεί ο ζωγραφικός διάκοσμος του Ιερού Βήματος, του τρούλου, των δύο παρεκκλησίων, της ανατολικής και νότιας κεραίας, της ζώνης περιμετρικά των ολόσωμων αγίων, και σποραδικά μεμονωμένοι άγιοι, παραστάσεις και διακοσμητικές συνθέσεις. Σημαντικές είναι οι δύο μεγάλες παραστάσεις που εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης από το βίου του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και από τον Ακάθιστο Ύμνο. Στην νότια πλευρά του κυρίως ναού και σε ένα ιδιαίτερα επιμήκη διάχωρο ο ζωγράφος με επιδεξιότητα τιθασεύει το διαθέσιμο χώρο ιστορώντας τη σπάνια παράσταση με τον Απόστολο Παύλο ως πηγή σοφίας για τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Ο αγιογράφος αξιοποιεί την εκκλησιαστική παράδοση κατά την οποία ο μαθητής και διάκονος του ιερού Χρυσοστόμου Πρόκλος (μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και άγιος της Εκκλησίας μας) έβλεπε τον Απόστολο Παύλο να υπαγορεύει στο αριστερό αυτί του Χρυσοστόμου την ερμηνεία των λόγων του. Ο Χρυσόστομος εικονίζεται να συγγράφει ένα μεγάλο επίμηκες ειλητάριο από το οποίο, εν είδει βροχής, ο λόγος του φτάνει στα στόματα επισκόπων, κληρικών και πιστών μερικοί από τους οποίους εικονίζονται να συγκεντρώνουν μέσα σε δοχεία τη θεία αυτή ευλογία. εικονογραφική λύση

Στον αντίστοιχο χώρο της βόρεια πλευρά ο ζωγράφος ιστορεί τη μεγάλη παράσταση προς τιμήν της Θεοτόκου ως Σκέπης του κόσμου. Η Θεοτόκος ιστορείται ολόσωμη με υψωμένα τα χέρια σε δέηση καταλαμβάνοντας το κέντρο της παράστασης και μπροστά από τρουλαίο ναό, υποδηλώνοντας την παρουσία της ως «ηγιασμένου ναού» του Υψίστου. Δεξιά και αριστερά ομάδες αγίων και πιστών προσβλέπουν με πίστη και ευλάβεια στο πρόσωπό της απολαμβάνοντας την θεία της σκέπη, όπως εικονίζεται από την απλωμένη εσθήτα και την αγία της ζώνη. Στο πάνω μέρος της παράστασης και εκατέρωθεν της Θεοτόκου ιστορούνται ομάδες αγγέλων να υμνολογούν «την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ».